Ondernemingsrecht & franchise

16 mei 2022

Aanpassing wettelijke betalingstermijn van 60 naar 30 dagen

Ondernemingsrecht & franchise

Jan-Willem Kolenbrander

In de Nederlandse wet is onder meer bepaald binnen welke termijnen facturen met betrekking tot handelstransacties voldaan moeten worden door de schuldenaar. Op 1 juli 2022 zal daar verandering in komen zodat grote bedrijven de facturen van hun mkb-leveranciers uiterlijk binnen 30 dagen moeten voldoen. Langere betalingstermijnen mogen in dat geval niet meer afgesproken worden.

Betalingstermijnen bij handelstransacties

Als twee ondernemingen zaken met elkaar doen waarbij goederen geleverd worden of diensten verricht worden tegen een vergoeding dan spreekt men van een ‘handelstransactie’. Partijen bij een degelijke handelstransactie kunnen afspraken met elkaar maken binnen welke termijn de factuur voor de geleverde goederen (of verrichte diensten) voldaan moet worden door de schuldenaar.

Als partijen bij een handelstransactie geen betalingstermijn met elkaar hebben afgesproken, dan geldt in principe een betalingstermijn van 30 dagen na aanvang van de dag volgende op de dag waarop de schuldenaar de factuur heeft ontvangen.

Partijen kunnen in beginsel een betalingstermijn van maximaal 60 dagen met elkaar afspreken, tenzij zij uitdrukkelijk een langere betalingstermijn in de overeenkomst opnemen en deze langere termijn niet ‘kennelijk onbillijk’ is voor de partij die de goederen heeft geleverd of de diensten heeft verricht.

Voor ‘grote’ ondernemingen, te weten ondernemingen met onder meer een jaaromzet van meer dan € 40.000.000 en minimaal 250 werknemers, geldt in bepaalde gevallen een ander regiem. Levert een mkb-onderneming (kleine zelfstandige) goederen of diensten aan een dergelijke ‘grote’ onderneming dan mag de betalingstermijn waarbinnen de ‘grote’ onderneming moet betalen nooit meer dan 60 dagen bedragen. Afwijkende afspraken zijn nietig.

Aanscherping van de regels

Voornoemde regeling was oorspronkelijk bedoeld om het mkb en kleine zelfstandigen te beschermen tegen (te) lange betalingstermijnen als zij zaken deden met ‘grote’ ondernemingen. Door de invoering van voornoemde regeling is kennelijk echter het tegenovergestelde gebeurd: ‘grote’ ondernemingen voelden zich ineens vrij om de betalingstermijn aan mkb-ondernemingen standaard op 60 dagen te zetten, terwijl dat daarvoor (bijvoorbeeld) 30 dagen was. De regeling heeft in de praktijk dan ook niet de beoogde bescherming voor kleine ondernemers gebracht.

Als gevolg van deze constatering is een wetswijziging ingediend (klik hier)  die naar alle waarschijnlijkheid per 1 juli 2022 van kracht zal worden. Als een mkb-onderneming goederen levert of diensten verricht aan een ‘grote’ onderneming dan mag als gevolg van deze wetswijziging de betalingstermijn nog maar maximaal 30 dagen zijn, in plaats van het huidige maximum van 60 dagen. Daarmee zouden mkb-ondernemingen alsnog beschermd moeten gaan worden. 

Gevolgen voor de franchise praktijk

Deze regels gaan ook gelden voor de franchise praktijk. Dat betekent dat een ‘grote’ franchisegever die goederen of diensten afneemt van mkb-ondernemingen en kleine zelfstandigen zich ook moet gaan houden aan een betalingstermijn van (maximaal) 30 dagen. Franchisenemers mogen op hun beurt afdwingen dat hun ‘grote’ klanten zich houden aan de betalingstermijn van (maximaal) 30 dagen.

Overigens is er tijdens de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer aan de orde gekomen of een franchisenemer – vaak een kleine zelfstandige – gezien zou kunnen worden als een ‘grote’ onderneming, omdat er toevallig de naam van een grote formule op zijn gevel staat. Dat blijkt niet aan de orde te zijn, omdat franchisenemers doorgaans klein ondernemers zijn en dus wel degelijk beschermd gaan worden tegen (te) lange betalingstermijnen doe door ‘grote’ afnemers opgelegd worden.

Jan-Willem Kolenbrander

Advocaat franchise-recht en commerciële contracten

Laatste nieuws

Franchise

Verjaringsperikelen bij prognose-zaken

Indien een franchisenemer bij het aangaan van de franchiseovereenkomst ondeugdelijke prognoses heeft gekregen van zijn franchisegever kan hij in sommige gevallen de franchiseovereenkomst vernietigen op grond van dwaling. Maar dat moet hij dan wel binnen een bepaalde termijn doen. Is de franchisenemer te laat met zijn beroep op dwaling dan is zijn vordering verjaard.

25 november 2022

Meer hierover

Franchise

Franchisegever moet schadevergoeding voldoen omwille van onregelmatige beëindiging

Het onregelmatig beëindigen van een franchiseovereenkomst zorgt er voor dat de partij, die ten onrechte beëindigt, schadeplichtig wordt jegens de andere partij. En dat kan grote financiële gevolgen hebben, zoals ook blijkt uit de casus die in deze blog wordt besproken.

9 november 2022

Meer hierover

Franchise

Franchisenemer vraagt tevergeefs vernietiging non-concurrentiebeding

Een postcontractueel non-concurrentiebeding is een beding dat een franchisenemer na het einde van de franchiseovereenkomst verbiedt om met de formule concurrerende activiteiten te ontplooien. Een franchisenemer die is gebonden aan een dergelijk postcontractueel non-concurrentiebeding kan zich op allerlei standpunten stellen om de werking van dit beding aan te tasten. Vaak blijkt echter dat deze standpunten niet tot het gewenste resultaat leiden, te weten het terzijde schuiven van het postcontractuele non-concurrentiebeding, zoals ook blijkt uit de volgende casus.

6 oktober 2022

Meer hierover